گزارش تصويري از سالياد شهيد مزار ي در كابل

رضا كاتب، نوه  فيض محمد كاتب، پدر تاريخ نويسي افغانستان است. او  مي‏خواهد همچون كاتب پدر بزرگش روايتگر سرگذشت مرم ما باشد. مراسم سالياد شهيد مزاري را به زبان تصوير روايت كرده است. چندي پيش گزارش تصويري را از شهداي افشار تهيه كرده بود. رضايي عزيز اميد مي رود از اين بعد از اين گزارش هاي تصويري بيشتر به سايت ها بفرستي، مخصوصا گزارشي تصويري از  ويرانه‏هاي غرب كابل. براي ديدن تصاوير اين جا كليك فرماييد

         بیست و دوم حوت، نهمین سالیاد شهادت شهید نصیراحمد رضایی

بیست و دوم حوت، نهمین سالیاد شهادت شهید نصیراحمد رضایی گرامی باد.

منبع:سایت بسوی عدالت

دیوانگی

دیوانه ، آتش ، خشم  نام  دیگرما

جز خون جوشان نیست در جام  سرما

دیوانگی منصوری مردان آتش

دیوانگی رقصیست در طوفان آتش

دیوانگی رقصیدن سرخ است درخون

دیوانگی معراج روح تلخ مجنون

دیوانگی عصیان انسانهای در بند

دیوانگی دیوانگی خشم خداوند

 

دریا به دست موجهای خود اسیراست

دریا گرفتارجنونهای نصیراست

ما را زمین مارا زمان دیوانه کرده است

بیداد و زنجیر گران دیوانه کرده است

دیوانه می سازد زمین را زخم افشار

چل دختران وجیل وتیغ وبرچه ودار

دیوانه ایم از مادر پستان بریده

ازگیسوان دختری آتش کشیده

 

 

 

بگذار جای شعراز فریاد گویم

ازپوست کندن در قزل آباد گویم

ما پاره پاره شعله ور باقلب خویشیم

ماشاهد جان کندن اجداد خویشیم

درآستین دوستی ها ماردیدیم

بیداد را برقوم خود بسیاردیدیم

آب از حسین ونان از این مردم گرفتند

ازاستخوان مردمان هیزم گرفتند

نان را بگیرای خصم ما ازعشق سیریم

تاشیعه ای مولا علی هستیم امیریم

زین پیش هم ما برشکم ها سنگ بستیم

باسنگ بستن عرصه را برننگ بستیم

 

 

دیوانگی منصوری مردان آتش

دیوانگی رقصی است درطوفان آتش

دیوانگی عصیان انسانهای دربند

دیوانگی دیوانگی خشم خداوند

 

 

ای ماهی رقصیده در دریایی خونین

ای صبح گلگون چهره فردای خونین

دریا ترا با موجهای خویش آمیخت

امواج درجان جنون مندت جنون ریخت

دریاست نام دوم دریا دل ما

بی قهرطوفان خیزاودریا کویریست

 

 

ای خصم دل راخوش مکن از مرگ آن شیر

درپشت پشت سنگهای قریه شیراست

دریا پراست ازاعتراض وخشم وطوفان

آبی که بی موج است سهم آب گیراست

برخیزچون فواره تا خورشید برخیز

دنیای بی فواره مرداب حقیراست.

 

محمد شریف سعیدی،۲۶/۲/۱۳۷۷ بامیان

 

بنام خدواند عقل و خرد 

به آقای اسد بودا وآقای پویان و
روشن فکران هم تبارم

نسشتن وبر سنگ قبری لوح نوشتن کاریست نیکو و بر ارواح گزشته گان صلوات فرستا دن، کا ریست نیکو تر یاد کردن از شهدا، انها ئکه در میان خون غلطیدند و شنا ور شدند، قربانی شدند و هستی این یگانه ودیعه بی بد یل خدا وندی را در راه هدفی، ار مانی و یا به نیت عروج به مر حله ئی عالی هستی به قربانی گرفتند، بدون شک که نیکوست و عالی وقا بل تقدیر گر چند وقتکه حرف از شهید، شها دت و جان باختن به میان می اید، میدانیم که دائره این بحث چنان وصیع وپرتنوع میبا شد، که تمیز دادن اینکه ادامه در سايت خاوران

 فراموشی و بخشایش 

بحثي در باب مسئله‌شناسی دموكراسی در افغانستان

اسدبودا

I

به ياد آر! آن‌چه ‌را يار خاطر تو ست، چه حاصل از آن‌چه بار خاطر توست

                                                                         بودا

بي‌گمان براي ما ساكنان «جمهوريِ‌سكوت[1]» كه قربانيان فاجعه‌هاي انساني در تاريخ بوده‌ايم و هنوز قلب ما زخم‌دار فاجعه‌هاي انساني است، سخن گفتن از «فراموشي» نا ممكن و از «بخشايش» بسيار دشوار و در حقيقت يادآور مرگ و فاجعه است. جنايت‌هاي‌انساني و تاريخي كه در حق ما صورت گرفته‌اند هيچ‌گاه قابل بخشايش نخواهد بود. بیش از 62 در صد قتل­عام شده­ایم، از کله­های ما مناره ها برافراشته­اند، سرزمین­های ما غصب و مال و اموال ما به تارج رفته­اند و هزاران هزار انسان از سرزمین شان آواره و به عنوان برده و کنیز در بازارهای جهان به فروش رفتند. ادامه مطلب در "سایت نقد و جامعه" زیر نظر "احمدحسین مبلغ، فرزند"شهیداسمعیل مبلغ"....

....