عيسي هستم‏، دانشجوي كارشناسي ارشد علوم‏سياسي. دوستانم مرا عیسی مسیح می‌خوانند، نمی‌دانم با مسیح قرابتی دارم یانه؟ شاید وجه مشترک ما آن باشد که هردو محکوم به صلیب تقدیریم، او به جرم پاکی در کوه جل‌جتا مصلوب صلیب تقدیر شد و من به جرم بی گناهی‌ام از «بیت المقدس» پدری ام اخراج و در کوه‌های هندوکش و بابا کله منار شدم ! نام وبلاگم را ساعت 13 گذاشته ام، ساعتی 13، ساعتي است نحس و ملازم با مرگ و نیستی و دهشت و تباهی فراگیر؛ دهشت و تباهي فراگیری که بیش از هرجایی دیگری در مورد افغانستان صدق می‌کند. ساعت 13، نمادی از جهان پایان پس از عشاء‌ربانی، شام آخر، یا همان جهان آخرالزمانی، روز قیامت و وانفسایی افغانستان است که در آن جز هراس و سیاهی و مرگ چیزی نمی بینیم. وبلاگ ساعت 13بر آن نیست که شرارت و تباهي را بر شرارت‌هاي دیگر بیافزاید، ساعت13 دعوتی است به روشنی و رستگاری و فرا رفتن از این زمانه‌ي نحس و تا آن‌جا که در توان داردسعی می کند با افشای شرارت و جنایت‌هایی که همچون کلیت فراگیر ما را در برگرفته، برجهان تیره و تار ما روشنی افگند. به پیروی از حضرت مسیح به شما می گویم: ببخشید آن کسی را که نفرین تان می‌کند.