یه چیزی واسم سواله؟؟؟

چرا وقتی به کسی میگیم واسم دعا کن! یا به قولی التماس دعا!

در جواب بهمون میگن بابا ما خودمون به دعای یکی احتیاج داریم

یا اینکه محتاجیم به دعا یا اینکه حتی میگن خدا صدای ما رو نمیشنوه مگه نمیبینی چقدر داغونم...

به نظرم اینجور آدما هیچ وقت حتی واسه یه بارم نخواستن تلاش کنن

نخواستن واسه یه بار خواستشون رو از دلشون بیارن بیرون وَاِلا خدا خودش گفته که الرحمان و الرحیم!

+امکان نداره ما از ته ته دلمون دعا کنیم و اون نشنوه...

من همیشه اینجور موقع ها وقتی کسی بهم میگه واسم دعا کن!

با یه لبخند بهش میگم حتما! کی بهتر از تو؟ :)

به این اعتقاد دارم که خدا صدای من رو دعای من رو میان راز و نیاز کردن برای آدمای دیگه میشنوه.

وقتی میرم روی سجده با همه دلم برای همه دعا میکنم شاید کسایی که حتی ندیدمشون یا

کسایی که توی یه مسیر کوتاه توی اتوبوس یا تاکسی کنارم بودن...

++احساس میکنم قلبم اونقدری جا داره که این یاداوری ها و دعا کردن ها فقط 0/1% رو میگیره.

+++و میخوام بگم توی دعا کردن کی بهتر از شما؟؟؟ :)

ما نیز می خواهیم برویم مشهد هرکس دعایی چیزی می خواد بگه تا براش دعا کنم

اونجا نت در دسترس نیست ولی با گوشیم میام سر می زنم ببینم کی دعا خواسته!!!!!

بعدشم تازه می خوایم بریم اصفهان و چادگان کلی خوش بگذرونیم با دوستان!

البته قبلشم اصفهان میریما!!

خدایی اصفهانو دوست دارم شهر باحالیه البته هیچ جا شیراز خودمون نمیشه به خدا!!!

خلاصه هرکی محتاج دعا بود بگه تا احتیاجشو بر آورده کنم

دوستون دارم عجقای خودم!!!

خوبی بدی دیدین حلال کنین تا خدا هم ببخشتم!